Historia szkoły

Początki zimowej nauki czytania we wsi Kobiernice zorganizowali bogaci gospodarze dla swoich synów około 1865 roku. Nauka odbywała się w domu nr 138 u pana Fabi. Pierwszym nauczycielem zatrudnionym przez właścicieli dóbr kobiernickich – Tomkowiczów – był Szymon Skowroński.
W 1870 r. Anna Korzonkiewicz zapisała dwuizbowy drewniany domek wraz z parcelą na wieczysty użytek szkoły. Ówczesny wójt Sebastian Kotlarczyk budynek ten odnowił i zatrudnił nauczyciela Jana Bojarowicza. Kolejnym nauczycielem był Jan Pyka. W Kobiernicach pracował 16 lat, tj. do 1891 r. Od września 1891r. obowiązki etatowego nauczyciela na polecenie Rady Szkolnej Krajowej objął Robert Kubica z Bestwiny. Od 1 października 1891r. naukę szkolną w jednoklasowej szkole ludowej rozpoczęło 110 dzieci. Podzielono je na dwa oddziały .

23 listopada 1891 r. odbyło się pierwsze posiedzenie Rady Szkolnej Gminnej, na którym uchwalono preliminarz szkolny na rok szkolny 1892/93 oraz podjęto uchwałę o budowie nowej, obszerniejszej szkoły. 14 grudnia 1894 r. gmina Kobiernice uzyskała bezprocentową pożyczkę na wykup parceli od Rady Szkolnej Krajowej, a zezwolenie na budowę szkoły dopiero w styczniu 1897 r. Szkołę gmina wybudowała na własny koszt i według własnego typowego w tym czasie projektu. W 1987 r. wybudowano piwnicę i fundamenty, a w następnym roku w jesieni budynek szkoły był już wymurowany i przykryty dachówką. Budynek szkolny był piętrowy. Od 1900 r. nauka odbywała się w nowej szkole. Była to jednak jednoklasowa szkoła ludowa. Oddziały liczyły powyżej 60 dzieci.
Dopiero w 1907 r. szkołę przemianowano na dwuklasową szkołę ludową. Dotychczasowy nauczyciel R. Kubica został mianowany kierownikiem szkoły. Po śmierci R. Kubicy w 1915 r. szkołą kierowała jego żona Helena Kubicowa przez okres dwóch lat. W 1921r. władze szkolne przemianowały szkołę w Kobiernicach na trzyklasową. W 1922 r. kolejnym kierownikiem szkoły został Jakub Szczerbowski, który pełnił tę funkcję do 1930 r. W 1930 r. w wyniku konkursu kierownikiem szkoły zostaje Stanisław Olearczyk.
W 1932 r. nastąpiła przebudowa szkoły, w wyniku której przybyły dwie sale lekcyjne. Odtąd nauka – już obowiązkowa – odbywała się w kl. I – VI, z możliwością ukończenia kl. VII dla chętnych ( aż do 1939 r.). Była to już Publiczna Szkoła Powszechna stopnia II. W okresie od 1902 do 1939r. w szkole tej, oprócz wyżej wymienionych kierowników, pracowali nauczyciele: Bronisława Kubik, Helena Cimmer, Ludwik Goryl, Maria Majkat, Stanisław Dębski, Jan Nycz, Jadwiga Skalska, Franciszek Świtek i pani Sochacka.
Z chwilą wybuchu wojny kierownik szkoły został aresztowany przez Niemców i wywieziony do obozu zagłady w Oświęcimiu. Z Oświęcimia przewieziony został do obozu Sachsenhausen w listopadzie 1944r. Końca wojny doczekał w Bergen k/Monachium. W początkowej fazie okupacji w szkole stacjonowały wojska niemieckie, które spaliły wszelką dokumentację szkoły, pomoce naukowe, część sprzętu szkolnego oraz księgozbiór biblioteki ludowej. W późniejszym okresie utworzono tu szkołę dla dzieci osadników niemieckich, a dzieci polskie chodziły do szkoły w Bujakowie.
      Po okupacji szkołą ponownie kierował Stanisław Olearczyk. W pierwszych latach powojennych dzieci w szkole było niewiele. W 1953r. do szkoły uczęszczało 120 dzieci. Nauka odbywała się w klasach I – VII w pojedynczych oddziałach, ale już w 1963r. szkoła liczyła 300 uczniów. Utworzono podwójne oddziały. Nauka odbywała się do późnych godzin popołudniowych, więc zachodziła konieczność poszerzenia bazy szkoły. W tym czasie z zabytkowego dworku przeniesiono Ośrodek Zdrowia do nowego budynku. Po wielu staraniach kierownika dworek przyznano dla potrzeb szkoły. Uczyły się w nim klasy młodsze I – IV.
W 1965 r. długoletni, zasłużony kierownik szkoły pan Olearczyk odszedł na emeryturę, a szkołę przejął Gerard Biga. Praca w szkole była bardzo trudna. Budynki wymagały remontów i modernizacji. Szkoła dysponowała 12 salami lekcyjnymi, a oddziałów było 16, toteż nauka odbywała się częściowo na dwie zmiany. W latach 1973 – 1983 szkoła podlegała Zbiorczej Szkole Gminnej w Porąbce. W tym czasie rozpoczęto starania o budowę nowej szkoły. Dzięki staraniom Komitetu Rozbudowy i Zarządu Wspólnoty Wiejskiej w osobach: Antoni Gąsiorek, Antoni Sztafa, Jacek Jura, Stanisław Dwornik, Stanisław Gurbiel, Bernadetta Martynowska i sołtys wsi Henryk Kowalski w 1984 r. rozpoczęto kolejną gigantyczną rozbudowę. Do chwili przejścia na emeryturę dyrektora Bigi, tj. do 1991r., gotowe było północne skrzydło, w którym naukę rozpoczęto w lutym 1992 r.
     W 1991 r. dyrektorem szkoły została Jadwiga Żelichowska, która doprowadziła do zakończenia tej inwestycji.
W 1999 roku w Polsce następuje reforma szkolnictwa. Powstają wtedy pierwsze gimnazja. Młodzież z Kobiernic rozpoczyna naukę w Publicznym Gimnazjum w Bujakowie. Dojeżdża do niego gminnym gimbusem. Uczniowie Szkoły Podstawowej uczą się dalej w Kobiernicach. 1   września 2000 r. uchwałą Rady Gminy do obwodu kobiernickiej szkoły włączono również dzieci z sołectwa Bujaków.

Następuje również zmiana warty na stanowisku dyrektora, pani Jadwiga Żelichowska odchodzi na emeryturę, a jej następcą zostaje mgr Henryk Szłapa.
W roku 2001 oddano do użytku boisko szkolne. Uroczyste poświęcenie boiska połączono z obchodami stulecia szkoły.
W 2004 roku, odpowiadając na liczne działania miejscowej ludności, Rada Gminy w Porąbce Uchwałą nr XIV/84/04 z dnia 15 stycznia 2004 roku tworzy Publiczne Gimnazjum w Kobiernicach. Natomiast 28 czerwca powstaje Zespół Szkół w Kobiernicach, w skład którego wchodzi Publiczne Gimnazjum.
Od 1 września 2004 Szkoła Podstawowa wchodzi w skład Zespołu Szkół w  Kobiernicach, a młodzież z obwodu w Bujakowie zostaje włączona do Zespołu Szkół w Bujakowie. W sierpniu 2004 roku dyrektorem ZS zostaje mgr inż. Elżbieta Gamza, a wicedyrektorem mgr Barbara Białkowska, poprzedni dyrektor, Henryk Szłapa, odchodzi na emeryturę.
1 września 2004 roku, to bardzo ważny dzień dla młodych ludzi z Kobiernic. Pierwszy raz idą do miejscowego gimnazjum.